Lenie 't Hart Zeehondenfonds

Geboortegolf van de gewone zeehond op komst

Eind mei begin juni worden de eerste gewone zeehonden geboren. Ze worden op de zandbanken bij laag water vier weken lang door hun moeder gezoogd en moeten bij hoog water direct met hun moeder mee zwemmen. Door allerlei oorzaken raken veel baby’s toch hun moeder kwijt en spoelen aan op stranden en dijken. Als er dan ook ergens een jonge zeehond ligt, is hij zijn moeder kwijt en alleen onmiddellijke actie kan het dier redden.

Een huiler van de gewone zeehond bij de dijk of op het strand is ALTIJD zijn moeder kwijt. Het is voor hen van levensbelang dat ze gemeld worden, bijvoorbeeld bij 144 of 112.

Zeehondenmoeders laten hun jong nooit alleen.

Wetenschappers hebben deze tekst opgesteld:

Zeehondenredders en leden van strandingnetwerken moeten soms beslissen of een gemelde zeehond behoefte heeft aan hulp. Soms wordt de vraag gesteld of een eenzaam op het strand of langs de kust aangetroffen pup een huiler is (die zijn moeder kwijt is) of een jong dat wacht tot zijn moeder terugkeert van de jacht op vis.

Het is daarbij cruciaal om de biologie en het gedrag van de betrokken soort te kennen. Hoewel er binnen de soort “gewone zeehond” (Phoca vitulina) een zekere variatie bestaat met betrekking tot de moeder - pup binding (zie Knudston, 1975, Venables & Venables, 1954, Renouf et al., 1982 Wilson, 1978 Bowen et al. 1999), is er voor de Waddenzee steevast een permanente binding gerapporteerd (van Wieren (1980) en Doornbos (1980). In het getijdengebied Waddenzee kan het gebrek aan beschikbaarheid van een permanent droog blijvende zandbank een rol spelen: tijdens vloed is er in de Waddenzee gewoon geen plek om een pup tijdelijk alleen te laten.

In dit verband is het interessant dat in de afgelopen jaren tijdelijk eenzame jongen werden waargenomen op een kunstmatig strandje in de Dollard dat vrijwel permanent droog blijft. Sinds 2009, maar niet in 2007-2008, werd daar incidenteel waargenomen dat alleen liggende jongen zich na enige tijd weer herenigden met een ervaren moeder (van Dam, 2013). Dit gedrag werd uitsluitend waargenomen bij zeehonden op dit kunstmatige strandje en niet bij zeehonden op de andere zandbanken in de Dollard. Ook werd dit gedrag alleen waargenomen tijdens het late lactatie seizoen (na 15 juni), wanneer pups bijna waren afgespeend.

De meerderheid van de gestrande gewone zeehondenpups komen terecht op de kust van de Waddeneilanden of langs de kust van het vasteland. Deze dieren zijn op dat moment ver van de zandbanken waar de moeders hun jongen zogen. Pups die eenzaam in dergelijke gebieden worden gevonden zijn met zekerheid gescheiden van hun moeder. Een observatieperiode is hier dan ook niet nodig. Dit zou slechts het lijden van het dier verlengen en het risico vergroten dat de pup wordt lastig gevallen of in het water gejaagd door toeristen.

Copyright Lenie 't Hart Zeehondenfonds © 2017