Lenie 't Hart Zeehondenfonds

Storm brengt grijze zeehondenbaby’s in problemen

December is het geboorteseizoen van de grijze zeehond, één van de twee soorten zeehonden die langs de Nederlandse kust leven. De harde stormen van de afgelopen dagen brengen veel van die pasgeboren jongen in de problemen. Dat heeft te maken met hun leefwijze.

 

Vóór onze jaartelling kwamen er grijze zeehonden voor in het waddengebied; dat blijkt uit fossiele vondsten. Eeuwenlang waren ze verdwenen, maar in de 80er jaren van de vorige eeuw zijn ze teruggekeerd in dit gebied.

Grijze zeehonden worden in Nederland op zandbanken geboren die alleen bij hevige storm (bijvoorbeeld noordwesterstorm windkracht 9) volledig onder water komen. De dieren worden geboren met een witte babyvacht. Die beschermt de jongen tegen de winterkou, maar maakt zwemmen heel moeilijk: dan wordt de vacht loodzwaar. Daarom gaan de jongen van de grijze zeehond pas zwemmen na drie weken, als ze verhaard zijn. Gedurende die drie weken worden de jongen gezoogd en groeien van hun geboortegewicht (± 10 kg) naar 45-50 kg.

De moeders blijven de eerste dagen bij hun jong. Daarna gaan ze soms op visvangst en laten ze hun jong korte tijd op de zandbank achter. Na drie weken is de zoogtijd afgelopen en laat de moeder haar jong in de steek; dat moet vanaf dat moment voor zichzelf zorgen.

Door de hevige stormen van de laatste dagen zijn er veel van die witte jongen van de zandbanken - hun geboorteplek – afgespoeld en daardoor vaak ten dode opgeschreven.

Gelukkig komen er altijd toch veel moeders met hun jongen die ze op de rug meenemen, ergens langs de kust op het strand terecht; maar daar worden ze vaak verstoord door mensen. Als een moeder niet meer bij haar jong durft te komen, wordt dat een huiler.

Onze zandbanken zijn dus eigenlijk verre van ideaal voor de grijze zeehonden. Het beste voor de zeehonden is een periode van strenge vorst; liefst met een elfstedentocht. Dan blijven ze veilig bij hun moeder en komen ze niet in een opvang terecht.

Sommige jonge witte grijze zeehonden hebben een kleurtje op de rug. Dat wordt o.a. gedaan in UK (vooral op de Farne Islands) waarvandaan veel jonge zeehonden in Nederland aanspoelen. Engeland doet dit om te kijken hoeveel zeehonden er op een dag worden geboren.

In Nederland wordt langs de kust en op de eilanden ook een kleur gebruikt om een jonge zeehond te herkennen en om te zien of hij nog door de moeder gezoogd wordt. EHBZ-vrijwilligers zijn in deze periode dag en nacht bezig om te proberen moeder en jong bij elkaar te houden.

Toch kan het gebeuren dat deze jongen door de storm wegspoelen van de plek waar ze gemerkt zijn en daardoor overal langs de kust van Nederland aanspoelen. Bij Noordwijk waren dat een paar dagen geleden vijf op één dag. Grijze zeehonden worden geboren op de Razende bol (boven Den Helder), de Richel en de Engelsche Hoek. Ook in Zuid-Holland en Zeeland worden ze geboren.

Overal langs de kust loop je dus de kans om een witte huiler aan te treffen.

Copyright Lenie 't Hart Zeehondenfonds © 2017