Lenie 't Hart Zeehondenfonds

Actieplan voor gewonde zeehonden op Terschelling

Al een week lang zijn er bij Pieterburen meldingen binnengekomen van tenminste drie in netten verstrikte zeehonden op de zandbank vlakbij Terschelling. Omdat er nog steeds niets is gedaan heeft Lenie ’t Hart besloten om samen met Hessel Wiegman en nog een aantal zeehondenredders in actie te komen en een reddingsplan op te zetten. Hessel en zijn team hebben grote ervaring in het vangen en redden van gewonde zeehonden. In de komende dagen zal het team die ervaring inzetten en reddingspogingen op touw zetten. Dat moet voorzichtig gebeuren: de gewonde dieren liggen midden in een grote groep zeehonden, dus zijn lastig te vangen.

Dat het zo lang geduurd heeft voordat Lenie en Hessel in actie komen ligt aan het feit dat de Zeehondencrèche in mei vorig jaar aangifte tegen hen heeft gedaan, omdat zij ook toen zeehonden wilden redden die Pieterburen aan hun lot had overgelaten.

 Lenie 't Hart wil deze zeehond reddenDat klinkt ongelofelijk, maar toch is het waar. Daarom heeft Lenie hieronder de stand van zaken rond de zeehonden in Nederland uiteen gezet:

 

 

 

 

 

 

Wat is er aan de hand in zeehondenland?

Er zijn in Nederland twee soorten mensen:

1. Degenen die elk dier in nood willen redden,

2. Een groep die het redden van elk individueel dier om diverse redenen onzin vindt of dit zelfs tegenwerkt.

Ik hoor bij groep één: als ik een dier in nood zie, kom ik in actie.

Zo heb ik de Zeehondencrèche in Pieterburen opgezet, waar ik samen met een hechte groep dierenredders alle zeehonden die hulp nodig hadden een tweede kans gaf. Daarbij speelde het feit dat de zeehond (nog steeds) een beschermde diersoort is, die internationaal veel aandacht krijgt, een grote rol. Dankzij de steun van een hele grote groep Nederlanders die óók vindt dat dieren in nood gered moeten worden, heb ik een prachtig centrum kunnen neerzetten, waar ik 43 jaar vol overgave en enthousiasme heb gewerkt. Samen met internationale wetenschappers heb ik in die jaren de allerbeste methode ontwikkeld (en up-to-date gehouden) om zeehonden weer gezond en sterk te krijgen, zodat ze de optimale kans hadden om zichzelf te redden in het wild.

Toch ben ik in januari 2014 weggegaan bij Pieterburen – en samen met mij nog 13 andere dierenredders, van zeehondenverzorgers tot wetenschappers – omdat ik er toen achter kwam dat de nieuwe directie achter mijn rug om en zonder wetenschappelijke onderbouwing een “nieuw beleid” had ontwikkeld. Dat “nieuwe protocol” staat zó haaks op de kwaliteit van opvang en is zozeer in strijd met dierenwelzijn dat ik daar mijn naam niet aan wilde (en nog steeds niet wil) verbinden.
Kortweg houdt dat dieronvriendelijke beleid in dat Pieterburen van groep één is overgestapt naar groep twee, en sindsdien samenwerkt met personen en instanties die zeehondenopvang niet nodig of zelfs slecht vinden. Veel zeehonden die naar Pieterburen worden gebracht, worden direct bij aankomst of na korte tijd afgemaakt. De enige reden om toch een paar zeehonden op te vangen is dat dat geld oplevert: het zgn. “rendementsdenken”.

Een aantal ex-medewerkers heeft aangifte gedaan tegen Pieterburen omdat ze met eigen ogen hadden gezien hoezeer dat nieuwe beleid het dierenwelzijn schaadde en zelfs tot dierenmishandeling leidde. Alle hierboven genoemde punten zijn in de aangiften met bewijzen onderbouwd. De behandelend officier van justitie uit Groningen, Mr. P.H.S. van Rest, noemde de aangiften echter “een zaak voor de politiek” en legde ze terzijde.

Op het ministerie van EZ wordt echter gezegd dat ze dit géén politieke zaak vinden. En omdat ook de betrokken ex-medewerkers dierenmishandeling geen zaak voor de politiek, maar voor de strafrechter vinden, hebben ze ieder bij het Hof in Leeuwarden bezwaar aangetekend via een Artikel 12 Strafvorderingsprocedure. Die drie procedures wachten inmiddels al ruim een half jaar op behandeling…

Intussen gaat de Zeehondencrèche steeds verder in het tegenwerken van mensen die zieke en gewonde zeehonden willen redden. Het prachtige vrijwilligersnetwerk EHBZ (Eerste Hulp Bij Zeehonden) is volledig uit elkaar gevallen, doordat Pieterburen overal langs de kust en op de eilanden vertegenwoordigers van groep twee tegenover de dierenredders van groep één heeft geplaatst. De bekende verdeel- en heers tactiek, waarbij tenslotte niemand meer een ander vertrouwt. Het is te hopen dat de politiek - zoals Staatssecretaris Dijksma de Twee Kamer in december 2014 heeft toegezegd - snel een positief besluit neemt over aanvragen voor meer lokale opvangcentra voor zeehonden, zodat zeehondenredders de keus krijgen om hun dieren naar een veilige opvang te kunnen brengen. Alleen in dat geval zal er rust komen in zeehondenland.

Lenie 't Hart redt zeehondIn mei 2014 heeft de Zeehondencrèche bij de NVWA aangifte tegen mij gedaan (dat heet “een verzoek tot handhaving”), omdat ik zeehonden wilde redden die Pieterburen op het strand wilde laten sterven. En wat blijkt? Waar de drie aangiften tegen de Zeehondencrèche vele maanden op de plank zijn blijven liggen, kwam de NVWA op verzoek van Pieterburen onmiddellijk en met inzet van veel mankracht en materieel in actie. Er werd door tenminste tien inspecteurs dagenlang op een groot aantal plaatsen gepost, telefoongegevens opgevraagd, peilapparatuur op auto’s geplaatst, stiekem foto’s gemaakt, huiszoekingen gedaan bij ex-medewerkers (ook bij mij), allemaal op aanwijzingen van de Zeehondencrèche. Een langdurige, uitgebreide en vooral heel kostbare actie van de NVWA om mensen te betrappen die zeehonden wilden redden die Pieterburen had laten liggen. En met een wel zeer mager resultaat: dankzij een vier centimeter dik dossier (289 pagina’s) moeten twee zeehondenredders zich op 15 juni voor de rechter verantwoorden voor het redden van een paar doodzieke zeehonden die de Zeehondencrèche had laten liggen. Maar over de afhandeling van de aangiften tegen de Zeehondencrèche wegens dierenmishandeling is nog steeds niets bekend…

Hessel redt zeehond in 2013In 2013 hebben Hessel en Lenie samen met hun team verschillende zeehonden uit een net gered. Onvoorstelbaar, dat de Zeehondencrèche juist tegen hen aangifte heeft gedaan...

 

Copyright Lenie 't Hart Zeehondenfonds © 2017